Style uczenia wiążą się z preferowanym przez Ciebie zmysłem odbierania informacji z otoczenia. Możesz zatem być wzrokowcem, słuchowcem lub kinestetykiem. Poznanie dominującego zmysłu może zdecydowanie ułatwić Ci naukę. Stosowanie bowiem metod niezgodnych z Twoją naturą sprawi, że będziesz się jedynie męczył, próbując zapamiętać ważne informacje. Poznajmy zatem lepiej wzrokowców, słuchowców i kinestetyków!
Po czym rozpoznasz wzrokowców?
Wzrokowcy najlepiej zapamiętują to, co zobaczą. W kontaktach międzyludzkich łatwo zatem zapamiętują twarze innych osób, zwracając uwagę na ich wygląd zewnętrzny. Tak samo dużo uwagi przywiązują również do tego, jak sami wyglądają. Opowiadając o czymś, często opisują i skupiają się właśnie na wyglądzie i wielkości różnych rzeczy, osób czy miejsc. Często wykorzystują swoją wyobraźnię do zapamiętywania różnych informacji, wizualizując sobie zabawne i niewiarygodne wydarzenia. Dekoncentruje ich natomiast bałagan, więc jeśli jesteś wzrokowcem, to zwróć uwagę na to, w jakim środowisku się uczysz.
Wzrokowiec najlepiej się uczy, gdy:
- tworzy materiał graficzny informacji, których się uczy, np. tabele, wykresy, rysunki,
- robi notatki, używając kolorów,
- to, o czym mówi nauczyciel, może śledzić wzrokiem na papierze,
- wokół niego panuje cisza i porządek,
- zapisuje nowe informacje i przykleja je w miejscach, na które często patrzy.
Jakie cechy charakteryzują słuchowców?
Słuchowcy to osoby, które szybciej zapamiętają czyjeś imię niż jego twarz. Zwrócą również uwagę na dźwięk głosu drugiej osoby i sposób, w jaki mówi. Chętnie biorą udział w dyskusjach, zadają pytania i lubią pracę w grupach. To, co usłyszą, zdecydowanie lepiej zapamiętują, dlatego dużo informacji wynoszą z lekcji. Dekoncentruje ich hałas, dlatego do nauki potrzebują ciszy i spokoju.
Słuchowiec najlepiej przyswaja wiedzę, gdy:
- współpracuje z innymi, rozmawia i dyskutuje,
- informacja przedstawiona jest werbalnie,
- czyta na głos swoje notatki i powtarza, stosując różną intonację,
- układa rymowanki, wierszyki, piosenki,
- tworzy mapy myśli i omawia ich elementy na głos.
Jak można opisać kinestetyków?
Kinestetyków, do których są często zaliczani również czuciowcy i dotykowcy, charakteryzuje ruch. Nie potrafią wysiedzieć na krześle, dlatego często będą ruszali nogą lub ciągle się wiercili. Mówiąc i opowiadając, często gestykulują i właśnie na komunikację niewerbalną zwracają szczególną uwagę. Silniej odbierają też emocje drugiej osoby niż to, co ona mówi. Potrzebują dużo przestrzeni, dlatego też podczas nauki, mogą chodzić dookoła pokoju, robiąc przeróżne rzeczy. Nie powinien również dziwić widok kinestetyka uczącego się podczas robienia przysiadów.
Kinestetyk/czuciowiec uczy się najwięcej, gdy:
- informacja przedstawiona jest w sposób, który pobudza aktywność fizyczną,
- korzysta z możliwości klasowych eksperymentów, scenek, doświadczeń,
- konstruuje przestrzenne modele,
- podczas nauki rusza się, chodzi, robi przysiady,
- odgrywa scenki, gestykuluje, demonstruje pojęcia za pomocą ciała i mimiki.
Korzyści płynące ze znajomości dominującego stylu uczenia się i korzystania z tej wiedzy na co dzień:
- dłuższe otrzymywanie się zapamiętanej informacji,
- zdolność kreatywnego myślenia,
- planowanie własnego działania i wprowadzanie ważnych zmian,
- umiejętność oceny własnych umiejętności i doświadczenia,
- zrozumienie i zaakceptowanie swoich silnych stron.
Podsumowanie
Rozpoznajesz już, który ze styli uczenia się może charakteryzować właśnie Ciebie? Pamiętaj, że niektórzy wykazują style mieszane, więc możesz mieć zarówno cechy kinestetyka, jak i wzrokowca jednocześnie. Ważne jednak, aby odnaleźć swój styl i wprowadzać w życie charakterystyczne dla niego sposoby uczenia się. Próbuj, eksperymentuj i sprawdzaj, co odpowiada Ci najbardziej.
